汉语词典Chinese definitions
满堂红【mǎn táng hóng】
- gǔ dài古代xǐ qìng喜庆shí时xuán guà悬挂de的cǎi彩juàn绢、Fāng方dēng灯huò或zhú tái烛台
- mǎn táng hóng满堂红,nuǎn暖shū姝yóu由bǐ笔:『mǎn táng hóng满堂红,cǎi彩juàn绢Fāng方dēng灯Yě也。』
- xiǎo lóng小龙Wáng王zài在bàn kōng半空lǐ里,zhǐ jiàn只见yín银Ān安diàn殿nèi内,dēng灯zhú烛huī huáng辉煌。yuán lái原来Nā那bā八gě个mǎn táng hóng满堂红shǎng上,diǎn zháo点着bā八gēn根là zhú蜡烛。
- jiù shí旧时guān lì官吏shěn wèn审问fàn rén犯人,jiāng将bèi被tí shěn提审de的rén人,yī lǜ一律dá打jī几bǎn zi板子
- yī miàn一面yòu又bǎ把xiān qián先前fǔ府yá men衙门tí dào提到de的èr shí duō二十多gè rén个人,bù lùn不论yǒu wú有无gōng míng功名,měi rén每人wǔ五Bǎi百xiǎo小bǎn板,dá打le了yī一gě个mǎn táng hóng满堂红,yī qí一齐dīng钉liào镣shōu收jīn禁。
- quán miàn全面shèng lì胜利,chù chù处处xīng wàng兴旺